Kinderen & Kunst; op atelier-bezoek in Avallon bij 'Benfo'
Tijdens ons verblijf in Avallon, Frankrijk, in mei 2009 schilderden we als kunstenaars duo 'Benfo' (Ben Vollers en Fons Heijnsbroek) samen een reeks van 15 schilderijen in de Romaanse St Lazaire kerk, op een bovenverdieping opzij van het kerkgebouw. Het was een ruimte met oude Romaanse bogen en sculpturen, waar erg mooi en rustig licht hing; daarom hebben we er ons tijdelijke atelier ingericht. Het was volgens afspraak een publiek atelier, verbonden met de royale expositie van onze grote Benfo-doeken in de kerk. Nu en dan kwamen er mensen langs, en verassend vaak Nederlanders.
Op het einde van de werkperiode nodigden we actief scholen uit om met kinderen langs te komen. Er kwamen enkele klassen met een heel enthousiaste hoofdleidster en met enkele begeleidende ouders. De kinderen van vijf a zes jaar hebben ons ter plekke zien schilderen waar ze lang en geconcentreerd naar bleven kijken, tot onze verbazing. Ze zijn daarna langs de schilderijen gegaan in kleine groepjes en mochten de doeken uidrukkelijk aanraken, wat ze graag deden.
Het lukte ondanks de taalbarrierre om wat met een aantal kinderen uit te wisselen; er kwamen zelfs enkele vragen over verf en dergelijke. Soms was er geen vertaling nodig; bij één van onze doeken riepen de meeste kinderen eenduidig: Horrible!! op onze vraag wat ze ervan vonden. Het was dan ook ons meest duistere doek, en bovendien in donkere kleuren opgezet.Op andere schilderijen stoven ze direct af omdat er iets in zat wat hen blijkbaar direct aantrok. De - voor hen - enorme grootte van de doeken van 2 meter hoog vormde blijkbaar geen enkel bezwaar; onbevangen stapten ze er op af en bleven er voor staan kijken, soms minuten lang.
We vroegen de kinderen op het einde om ieder dat schilderij te kiezen wat zij het aantrekkelijkst vonden. Het was verrassend hoe direct en zeker de kinderen op een doek af stapten en ervoor gingen staan alsof ze het zelf gemaakt hadden. Ze poseerden er echt voor, onbevangen en openlijk.
Hun keus was vrij divers en heel uitgesproken. Soms kwmane ze elkaar tegen in hun keus, vaak ook stonden ze alleen voor hun doek en bleven daar staan, zie de fotoos.
De kinderen zijn ruim anderhalf uur bij ons gebleven. Al met al een bijzondere en mooie ervaring die we niet gauw vergeten als 'abstract schilder'. Het was een overtuigende ervaring dat schilderijen woordenloos kunnen communiceren, en ook een herkenbaar beeld was vooor de kinderen absoluut niet nodig om het schilderij te bekijken en te ondergaan.
In de galerie hieronder plaatsen we onder dezelfde titel 'Kinderen & Kunst' een reeks foto's van het bezoek van de kinderen, en van hun keuze voor de schilderijen.