Lek-Art 2008 

In Lek-Art 2008 hebben we de molen ‘De Hoop’ in Culemborg als onze werkstek uitgekozen. Daarmee kiezen we met onze abstracte en associatieve insteek voor de eerste keer voor een concreet onderwerp: de molen ‘De Hoop’, samen met het uitzicht vanaf de molen.
Eerst maakten we wandelingen langs de Lek, waar de rivier de grens van het stadje raakt. We hebben daarna de molen verschillende keren bezocht om onze eigen verbinding ermee te maken. Ook de plek van de molen fascineert ons steeds sterker. Beide onderwerpen zijn direct met elkaar verbonden en prikkelen onze visuele nieuwsgierigheid: zowel de horizonlijnen van het landschap met de ligging van het stadje Culemborg daarin en de velden rondom, als de tandwielen, de draaimechanismen en de constructies binnen in de molen. In deze gegevenheid zoeken we ons uitgangspunt om te schilderen en zullen vandaaruit - binnen in de molen of buiten op de stelling, afhankelijk van het weertype – samen ter plekke een reeks grote schilderijen maken. Zogauw een schilderij klaar is wordt dit opgehangen in de molen. Zo breidt deze spontane expositie zich tot en met het weekend van Lekart 2008 vanzelf uit.

Schilderen is voor ons vergelijkbaar met vermalen. De molen gebruikt de natuurkracht wind en zet die door technische constructies om in bruikbare energie waarmee het koren vermalen kan worden. Dat juist bij de Hollandse molens de wieken op de wind gedraaid konden worden en dus veel regelmatiger konden draaien is zo’n ongelofelijk ingrijpende ontdekking geweest. Zo bevindt de molen die de op wind draait zich als vanzelf op het snijvlak van natuur en cultuur, het thema van Lek-art 2008.

Als schilder kunnen wij daaraan verder niets toevoegen; wij maken slechts gebruik van het bestaan van dit snijvlak. Wij kunnen door de noodzakelijke hoogte van de molen, omdat zij de wind boven de huizen van Culemborg moet kunnen vangen ver over het Lek-landschap zien. Ook een Ruysdael maakte graag gebruik van deze hogere gezichtpunten omdat hij daarmee dieper het land in kon kijken en de horizon van ons platte land als vanzelf omhoog kwam. We zien dit bewuste omzetten als een begin van het abstracte schilderen.

Ook in ons schilderen wordt vermalen; de visuele gegevens vanuit de molen en onze eigen reacties worden vermalen terwijl we bezig zijn met ons schilderen. Omdat we als duo schilderen worden zelfs onze eigen individuele impulsen vermalen. Voorbij dit vermalen ligt pas onze echte taak; om al de visuele gegevens vanuit de molen, samen met onze eigen individuele associaties en impulsen,  om te zetten tot een bewust schilderij: Cultuur.