Grote schilderijen van Benfo (Ben Vollers & Fons Heijnsbroek)

 

 Benfo staat voor de innige samenwerking van twee kunstenaar-schilders. We schilderen grote schilderijen omdat ze groot moeten zijn: we schilderen naast elkaar, tegelijkertijd en ter plekke op hetzelfde schilderij. Ons schilderen gaat altijd naast en door elkaar heen. Geen verdeling van: de één links en de ander rechts op het doek; want onze uitdaging is juist om ons beide individuele schilderen tot één geheel te integreren in het schilderij.

We zijn zo de onvoorspelbare voor de ander, de onzekere factor,  het nieuwe geluid, het iets buiten ons eigen ik. Iedere kunstenaar heeft volgens ons daarmee te doen, want zonder de onbekendheid die het werk tot leven wekt geen goed schilderij. Maar met Benfo is de ander nog eens als onbekende en onvoorspelbare factor daarbij gekomen.

Het schilderen op één doek is tegelijkertijd afzien èn een wederzijdse bevruchting, vertrouwen en onbekendheid. Géén van ons twee had alleen voor zichzelf een van de nu bestaande Benfo-schilderijen kunnen maken. We positioneren onszelf binnen de action-painting en het abstract-expressionisme.

In de zomer van 2006, bij de opening van een gezamenlijke tentoonstelling van abstracte kunst, deden we samen een schilderperformance: met zijn tweeën één groot schilderij maken voor de ogen van het publiek. Vier maanden later deden we hetzelfde, maar nu zonder publiek, in de isolatie van het atelier, weer met zijn twee! Het was beide keren spannend, maar geheel anders!

We kenden elkaar al vanaf 1993, we hebben samen vaak geëxposeerd en nog vaker elkaars werk bekeken. Maar samen tegelijkertijd schilderen op één en hetzelfde schilderij, dat hadden we nog nooit gedaan. Oook nog nooit gefantaseerd dat we het ooit zouden gaan doen. Nu zijn er ondertussen ruim 40 Benfo-doeken ontstaan in drie jaar tijd. Daarnaast hebben we ieder ons eigen individuele schilderen dat doorgaat.

Is ‘Benfo’ een dialoog in verf? Het is meer dan dat. Wat we doen is samen ter plekke improviseren op één doek. Ter plekke reageren op elkaars inbreng. Geen concept, geen thema; we beginnen blanco. We zetten de verf heel direct op het doek, acrylverf omdat die snel droogt. Als het nodig is komt de föhn erbij. Zo kunnen we snel op elkaar reageren.  We bieden elkaar beeldmateriaal aan als een voorstel aan de ander. Waarop de ander weer regeert in verf.

Er ontstaan zo vormen die ieder van ons apart niet had kunnen bedenken. De ander is blijkbaar nodig om uit het bekende te stappen. Dat betekent ook vaak slikken; iets moois wat de één heeft neergezet wordt grondig omgebouwd door de ander. Aanvankelijk deden we we het voorzichtig. Steeds vaker echter gaat het schilderen zelf zijn eigen gang zonder nog woorden nodig te hebben.

Benfo